Op het einde van de 19e eeuw opent de eminente archeoloog Sir Thomas Launceston op de Shetlandeilanden een viking tumulus. De inhoud van het graf wordt naar Londen overgebracht, waar zich enkele weken later een reeks moorden van een ongeziene wreedheid voordoen. Julian Harwood en Andrew Molton, twee agenten van Scotland Yard, krijgen de opdracht de zaak te onderzoeken. Hierbij krijgen ze af te rekenen met het gerucht dat de misdaden het werk zouden zijn van twee vikingkrijgers waarvan de intacte lichamen uit de tumulus werden opgegraven. Julian slaagt er in een van de moordenaars te doden, maar kan niet verhinderen dat een aantal prominente leden van de Engelse society worden vermoord, onder wie Sir Launceston. Zijn dochter Mary begint met de hulp van journalist Rupert Graves haar eigen onderzoek, en ontdekt dat er wel degelijk een verband bestaat tussen de slachtoffers...

Alhoewel De tumulus op het eerste gezicht een eenvoudig detective- of politieverhaal vertelt, steekt het authentieke scenario -- met zijn dramatische opbouw en zijn intrigerende personages -- met kop en schouders uit boven gelijkaardige albums. Het verhaal is meeslepend, de personages aantrekkelijk, en vooral de sfeer van het 19e-eeuwse Londen -- de duistere steegjes en herkenbare Britse binnenhuisinrichting -- is magistraal weergegeven. De soms beklemmend sombere, bijna monochromatische tekenstijl van de jonge Cyril Bonin ondersteunt uitstekend Seiters tot nu toe beste scenario.

In Het lot van Jane gaan, ondanks het verdwijnen van één van de moordenaars, de wrede slachtingen verder. Harwood en Molton kunnen het gerucht dat de misdaden het werk zouden zijn van twee vikingkrijgers waarvan de intacte lichamen uit een tumulus op de Shetland eilanden werden opgegraven niet onderdrukken. Ze moeten tijdens hun onderzoek ook rekening houden met het onderzoek van Mary Launceston en Rupert Graves. De politie vindt geen verband tussen de slachtoffers en meent dat de moordenaar(s) lukraak toeslaan, maar Mary en Rupert doen een ontdekking die hen op een spoor van de dader(s) kan brengen...

Bonin tekent met veel gevoel en heel instinctief (zijn unieke stijl situeert zich ergens tussen de aquarellen van Ferrandez en het expressionisme van Baru). Deze mini-reeks -- Het lot van Jane is vrijwel tegelijkertijd met De tumulus verschenen -- heeft omwille van zijn uitstekende grafische vormgeving en kwalitatief hoogstaand scenario ontegensprekelijk het potentieel om uit te groeien tot een cultreeks. [Kirsten Cuvelier]

Qua timing is het perfect: net nu er in de Nederlandse bioscopen een film draait over Jack the Ripper (‘From Hell’, gebaseerd op de gelijknamige, nog onvertaalde stripbewerking van Alan Moore) verschijnt het striptweeluik ‘Fog’, dat exact dezelfde sfeer uitademt. De gekozen locatie is uiteraard het mistige Londen, anno 1874. De achterbuurten van de stad worden opgeschrikt door een reeks gruwelijke moorden. Het gerucht gaat dat deze het werk zijn van twee Viking-geesten, die zojuist zijn opgegraven op de Shetland-eilanden door de bekende archeoloog Thomas. Scotland Yard zet inspecteur Molton en diens onervaren collega Julian op deze mysterieuze zaak. Zij krijgen hulp van een misdaadjournalist en de dochter van de inmiddels vermoorde Thomas. In dit eerste deel wordt de spanning vakkundig opgebouwd en tekent zich langzaam een logisch verband af tussen de verschillende slachtoffers. De (verrassende) ontknoping wordt uiteraard bewaard voor het tweede deel. De sobere realistische tekeningen (ingekleurd met hoofdzakelijk bruintinten) staan perfect in dienst van het spannende verhaal. Dit album vormt een tweeluik samen met ‘Fog 2: Het lot van Jane’*. Deze beide boeken zijn niet los van elkaar te lezen.